ایمپلنت دندان – کلینیک دندانپزشکی دکتر فرنام

تعریف ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان (Dental Implant) در واقع یک ریشه‌ی مصنوعی دندان است که در استخوان فک قرار می‌گیرد تا تاج دندان از دست رفته را نگه دارد. این روش امروزه پایه‌ای‌ترین و طبیعی‌ترین درمان برای جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته محسوب می‌شود.

اجزای دقیق ایمپلنت و نقش هرکدام

1. فیکسچر (Fixture)

همان پایه‌ی پیچ‌مانند است که داخل استخوان فک قرار داده می‌شود.
معمولاً از تیتانیوم گرید ۴ یا ۵ ساخته می‌شود چون با بدن کاملاً سازگار است.
سطح آن به‌صورت سندبلاست، اسید اچ یا پوشش نانو زبر می‌شود تا سلول‌های استخوانی بهتر به آن بچسبند.
طول و قطر ایمپلنت بسته به محل و نوع دندان متفاوت است (مثلاً در ناحیه قدامی، باریک‌تر و کوتاه‌تر).

2. آباتمنت (Abutment)

رابط بین فیکسچر و تاج دندانی است.
بعد از جوش خوردن ایمپلنت به استخوان (حدود ۳ تا ۶ ماه)، اباتمنت به فیکسچر پیچ می‌شود.
جنس آن معمولاً تیتانیوم، زیرکونیا یا ترکیبی از هر دو است.
انتخاب جنس اباتمنت بر اساس زیبایی (ناحیه جلویی یا پشتی دهان) انجام می‌شود.

3. تاج (Crown)

قسمت قابل‌دیدن دندان است که روی اباتمنت سوار می‌شود.
می‌تواند از جنس زیرکونیا، سرامیک، پرسلن یا متال‌سرامیک باشد.
از نظر زیبایی و عملکرد، بسیار شبیه دندان طبیعی طراحی می‌شود.

فرآیند “استخوان‌سازی و جوش خوردن ایمپلنت ” (Osseointegration)

پس از کاشت فیکسچر در استخوان فک:

سلول‌های استخوان‌ساز (استئوبلاست‌ها) به سطح زبر ایمپلنت می‌چسبند.
در طی چند هفته، استخوان جدید در اطراف ایمپلنت رشد می‌کند و آن را مانند ریشه‌ی دندان در بر می‌گیرد.
این پدیده را استئواینتگریشن (osseointegration) می‌نامند.

اگر این مرحله به‌خوبی انجام شود، ایمپلنت می‌تواند ده‌ها سال در دهان باقی بماند.